Zegar czarnoksiężnika (The House with a Clock in its Walls) 2018

Ekranizacja powieści grozy Johna Bellairisa o dziesięcioletnim magiku Luisie Barnavelt

Akcja filmu ma miejsce w latach 50-tych XX wieku. Głównym bohaterem jest nieśmiały dziesięciolatek Luis, który jest zakochany w semantyce, uwielbia poznawać nowe słowa, znaki, teksty i symbole. Po tragicznej śmierci rodziców, zdezorientowany i zagubiony chłopiec trafia pod opiekę wujka Jonathana, którego widzi po raz pierwszy w życiu. Wujek jest nie tylko ekscentrykiem i mieszka w starym upiornym domostwie, ale okazuje się też być czarnoksiężnikiem. Początkowo sceptyczny Luis zaczyna dostrzegać otaczającą go zewsząd magię. Wujek i jego przyjaciółka Pani Zimmerman uczą młodego adepta czarodziejskich zaklęć. Nie jest jednak łatwo zostać magiem – należy odnaleźć swój unikalny styl czarnoksięstwa, a przede wszystkim pokonać zaklętego przeciwnika

 

Moja ocena: 7/10 („dobry”) Porywający horror fantasy w klimacie opowieści grozy dla dzieci i młodzieży. Film wyróżnia dynamiczna akcja i świetne aktorstwo dorosłych i dziecięcych aktorów, ciekawa nostalgiczna scenografia i wyborne stroje (główny bohater ubrany w klasyczną koszulkę w kratę, sweterek, lotnicze gogle i kolorową muchę). Podczas seansu można się delektować istną mieszanką gatunków – liczne momenty grozy są przeplatane purnonsensem i absurdalnymi sytuacjami, które ubarwiają seans i sprawiają, że „Zegar czarnoksiężnika” to idealna pozycja na Halloween. Oprócz komizmu sytuacyjnego bawi gra w odkrywanie czasem trochę zapomnianych słów tj. odpimpaj się, cymes czy destynacja.

Duży plus za polską wersję językową, która udała się znakomicie. Dubbing, przekład i dobór głosów jest na tyle dobry, że widz ma wrażenie, jakby aktorzy w oryginale mówili po naszemu. Luisa granego w oryginale przez Owena Vaccaro dubbinguje dwunastoletni Jakub Jóźwik, który wcześniej podłożył głos do austriackiego filmu familijnego „Mój przyjaciel orzeł” z 2015 roku. Kolegę Luisa Tarby’ego granego w angielskiej wersji przez Sunny Suljica („Mid90s”) gra po polsku Janek Szydłowski.

Podobne filmy do obejrzenia z okazji Halloween:

„Hugo i łowcy duchów”

Silny jak lew (Lejontämjaren) 2003

Film o bullyingu – prześladowaniu w szkole. Jedenastoletni Simon jest dręczony przez starszego kolegę Alexa, nazywanego Kobrą. Sytuacja się komplikuje, kiedy okazuje się, że Alex to syn nowego partnera mamy Simona. Prześladowca i prześladowany stają się rodziną.

Simon jest wychowywany przez samotną matkę Karin. Ma także najlepszą przyjaciółkę Tove. Pewnego dnia chłopiec zauważa wygłupiającego się obcego mężczyznę wraz z matką w ich łazience. Okazuje się, że to Björn – nowy partner mamy. Chłopiec niechętnie, ale w końcu go akceptuje. Po jakimś czasie Karin i Björn postanawiają zamieszkać razem. Wtedy okazuje się, że synem mężczyzny jest szkolny prześladowca Simona Alex. Chłopiec obawia się powiedzieć o wszystkim dorosłym, bo uważa, że to jeszcze pogorszy sprawę. Niestety sytuacja z dnia na dzień się pogarsza.

Film „Silny jak lew” („Lejontämjaren„) jest trochę smutny i przytłaczający, ale pokazuje możliwą sytuację bez wstydliwości czy tabuizowania. Dzięki temu można dostrzec przyczyny prześladowania i poznać możliwe sposoby poradzenia sobie z nim. Myślę, że obejrzenie tego filmu może być wartościowe dla dzieci.

Moja ocena: 7/10 („dobry”)

Podobne:

Młody aktor grający główną rolę Simona (Eric Lager) przypomina nieco mimiką i fizjonomią twarzy Daniela Magdera z filmu „Olbrzym z jeziora” oraz Andoniego Erburu z filmu „Sekrety serca„.