Księżycowe dzieci (Mondscheinkinder) 2006

Nastoletnia Lisa zajmuje opowiadaniami nieuleczalnie chorego braciszka

Lisa i jej młodszy brat Paul mieszkają we wschodnich Niemczech, wychowywani przez wiecznie zajętą mamę – kierowcę autobusu. Dziewczyna wyręcza matkę i wkłada dużo serca, żeby zapewnić zajęcie swojemu młodszemu braciszkowi. Paul z powodu choroby nie może wychodzić z domu i czuje się osamotniony. Lisa opowiada chłopcu historie o przygodach w kosmosie, w których występuje on jako główny bohater. Pewnego dnia Lisa spotyka Simona, chłopaka który również interesuje się kosmosem. Niestety czas i wysiłek poświęcany młodszemu bratu powoduje, że na szkołę i relacje z innymi Lisie nie starcza już czasu. Dziewczyna poświęca dużo sił, żeby cała rodzina mogła uporać się z kryzysem, a jednocześnie zależy jej na Simonie.

Lucas Calmus Mondscheinkinder Księżycowe dzieci 2006

Moja ocena: 8/10 („bardzo dobry”) „Księżycowe dzieci” to film trudny w odbiorze i niewesoły, o skomplikowanych relacjach rodzinnych, o dziecięcej samotności skrywanej za maską błazna, dorastaniu do odpowiedzialności za innych i ostatecznie o umieraniu. Nie każdemu spodoba się nieśpieszna narracja filmu, jednak świetnie pasuje ona do konwencji dramatu rodzinnego. Bardzo ładne zdjęcia.

Podobne:

Jeśli komuś spodobał się film „Księżycowe dzieci”, powinien obejrzeć krótkometrażowy film o podobnej tematyce – „Helium„.

Pozdrowienia od Mike’a! (De Groeten van Mike!) 2012

Choremu na białaczkę Mike’owi grozi odesłanie do domu dziecka.

Mike to żywiołowy i pełen pomysłów dziesięciolatek, który od kilku miesięcy przebywa w szpitalu leczony na białaczkę. Jest już prawie zdrowy, ale nie może wrócić do domu, ponieważ sąd z powodu nieodpowiedzialności i alkoholizmu ogranicza prawa rodzicielskie jego matce Natasji. Wkrótce chłopiec wpada w konflikt z jednym z małych pacjentów, który dokucza mu z powodu matki. Obsługa szpitala decyduje więc o przeniesieniu Mike’a do innej sali. Odtąd chłopiec dzieli pokój z Vincentem – nastolatkiem, który niedawno został sparaliżowany w wypadku i nie może się pogodzić ze swoim kalectwem.

Moja ocena: 6/10 („niezły”) Ponieważ film „Pozdrowienia od Mike’a!” podejmuje trudny temat choroby dziecka i reakcji na nią rodziców, a jednocześnie kierowany jest do młodej widowni, twórcy musieli bardzo uprościć przekaz. Powstał nieco łzawy i na siłę optymistyczny dramat rodzinny. Mimo wszystko warto go obejrzeć ze względu na świetną grę aktorską Maasa Bronkhuyzena, który odtwarzał główną rolę Mike’a.

Podobne:

Motyw choroby dziecka i pobytu w szpitalu podejmuje również film „Oskar i pani Róża„.

Goodbye Mammie (Zai jian ma mi / 再见妈咪 / 再見媽咪) 1986

Umierająca matka oddaje syna do sierocińca, żeby nabrał zaradności.

Sally jest projektantką ubrań, która samotnie wychowuje jedenastoletniego syna Andy’ego. Wykryto u niej białaczkę i zostało jej zaledwie pół roku życia. Kobieta martwi się, że jej syn jest zbyt bojaźliwy i nie poradzi sobie w samodzielnym życiu. Wkrótce poznaje grupę chłopców z sierocińca najętych do przymiarki strojów. Hałaśliwa gromada szczęśliwych i dokazujących chłopaków i ich sympatyczny opiekun pan Chang nasuwają Sally pewien pomysł. Pod pozorem wyjazdu za granicę zostawia Andy’ego z panem Chang i bandą rozkrzyczanych, ale sympatycznych łobuziaków.

Moja ocena: 8/10 („bardzo dobry”) „Goodbye Mammie” („再见妈咪„) to dramat o umierającej kobiecie i jej miłości do syna bezpretensjonalnie pomieszany z całą masą zabaw i przygód uroczych chińskich chłopców. Nieco staroświecki film, który jednocześnie śmieszy i wzrusza.

Mario 1984

Intrygujący dramat o braterskiej miłości rozgrywający się w scenerii dzikiej wyspiarskiej przyrody Kanady.

Rodzice dwudziestoletniego Simona prowadzą sklep. Chłopak pomaga im rozwozić zakupy do klientów i przywozić nowy towar. Zajmuje się także dwunastoletnim bratem niemową o imieniu Mario, dla którego tworzy alternatywny świat opowieści i przygód rodem z Księgi tysiąca i jednej nocy. Mario nie jest upośledzony psychicznie, ale nie potrafi mówić i stale nosi ze sobą kukłę szakala. Niezwykłą relację Simona i Mario burzy pojawienie się pięknej Helene. Kobieta angażuje uwagę Simona do tego stopnia, że zaczyna on zaniedbywać obowiązki, a co gorsza wywołuje zazdrość Maria.

Muszę przyznać, że jestem tym filmem oczarowany. Dawno nie widziałem takich pięknych zdjęć i plenerów. Do tego świetne opracowanie muzyczne – mam na myśli nie tylko muzykę, ale cały szereg dźwięków, często dość wyszukanych, które nadają tej opowieści niezwykłej głębi. Scenariusz mistrzowski. Jest to jeden z tych filmów, które zostawiają w człowieku niezatarte wrażenie.

Moja ocena: 8/10 („bardzo dobry”)

Film nie ma wydania DVD, poniższe zdjęcia pochodzą z kopii VHS:

Podobne:

Bardzo podobnym tematycznie filmem, ale niestety nieudanym, jest „Kuktau„. Mogę polecić dwa filmy utrzymane w podobnym klimacie jak „Mario” i również aspirujące do bycia produkcjami kultowymi: „Baśń z tysiąc drugiej nocy” i „Piccoli fuochi„. Oba co najmniej bardzo dobre.

Ai zai huixiang (爱在回响) 2012

„Ai zai huixiang” („爱在回响„) to historia samotnej matki, która zapada na raka. Zmienia to wszystko w jej stosunkach z synem.

plakat filmu Ai zai huixiang 爱在回响Liu Li to niezależna kobieta i samotna matka, która dużą wagę przykłada do wykształcenia swojego jedynego syna Xiaoyu, więc posyła go na dodatkowe zajęcia pozaszkolne. Chłopczyk czuje się jednak przeciążony i zaczyna się buntować. Pewnego dnia Liu otrzymuje telefon ze szpitala. Kiedy idzie porozmawiać z lekarką, nie spodziewa się, że Xiaoyu cały czas ją śledzi i podsłuchuje rozmowę, w trakcie której pada diagnoza – rak. Kobieta zaczyna szukać nowej rodziny dla swojego synka na wypadek śmierci. Xiaoyu z kolei stara się jej we wszystkim pomagać, z takim zapałem, że ze zmęczenia przysypia na lekcjach.

Dostępność:

Film jest dostępny do obejrzenia za darmo on-line w serwisie Youku: 爱在回响. (UWAGA – wideo jest zablokowane dla użytkowników spoza Chin, żeby móc je obejrzeć należy zainstalować w przeglądarce rozszerzenie „Unblock Youku”).

Tianyu Sun (孙天宇)

W rolę Xiaoyu wcielił się dziewięcioletni aktor Tianyu Sun. Chłopiec urodził się 2 lipca 2002 r. i występuje w filmach od 5 roku życia. Cieszy się obecnie sławą dziecięcej gwiazdy – nie tylko występuje w filmach, ale też śpiewa i tańczy. „Ai zai huixiang” to pierwszy film z jego udziałem, który obejrzałem i jestem pod wrażeniem jego talentu. Śliczny mały człowiek o niesamowitej mimice i magnetycznej osobowości.

Podobne:

Zgodnie ze światowym trendem matki coraz częściej wychowują dzieci samodzielnie. Kiedy samotna matka zachoruje jest skazana na gorączkowe poszukiwania rodziny zastępczej, co jest nie tylko trudne, ale też bolesne. W ciągu ostatnich dwóch lat powstało kilka filmów poruszających ten temat. Jeden z najlepszych to rosyjski dramat obyczjowy “Będę przy tobie” (“Я буду рядом”) z 2012 r. W Polsce nakręcono z kolei dotykający tego problemu dokument “Joanna” 2013 r.

Będę przy tobie (Я буду рядом) 2012

Będę przy tobie” (Я буду рядом / Ja budu rjadom / I’ll be around) to wzruszający dramat obyczajowy o śmiertelnie chorej matce, która szuka nowych rodziców dla sześcioletniego synka.

Inna (Mariya Shalayeva) to nowoczesna i wyemancypowana kobieta, pełna humoru i dobrej energii. Z powodzeniem godzi obowiązki zawodowe z wychowywaniem sześcioletniego synka Mitii (Roman Zenchuk).  Inną i Mitię łączy wyjątkowa więź oparta na bliskości i czułości. Niestety los nie jest dla nich łaskawy. Kobieta podupada na zdrowiu, a badanie wykazuje, że ma nieuleczalnego guza mózgu. Inna decyduje się rozpocząć poszukiwania nowych rodziców dla Mitii, zanim będzie za późno.

Roman Zenchuk w filmie Będę przy tobie

Reżyserem filmu jest rosyjski reżyser Pavel Ruminov (Павел Руминов), znany przede wszystkim z nakręcenia horroru „Martwe córki” (2007). Film „Będę przy tobie” został poprzedzony wieloma rozmowami z matkami w podobnej sytuacji jak Inna. W 2011 został zrealizowany jako mini-serial, a w 2012 miał premierę jako film kinowy (prawdopodobnie tylko w Rosji i na Ukrainie). 16 października 2012 można go było obejrzeć z polskim tłumaczeniem na Warszawskim Festiwalu Filmowym. Na szczęście osoby które przegapiły polską premierę mogą sięgnąć po rosyjskie DVD. Zostało ono wydane 18 kwietnia 2013 i zawiera angielskie napisy.

Moja ocena: 8/10 („bardzo dobry”) za autentyczność w grze wszystkich aktorów, a szczególnie sześcioletniego Romana Zenchuka (Роман Зенчук), który został świetnie poprowadzony przez reżysera oraz wyjątkowo dobre zdjęcia.

Galeria klatek z filmu:

Podobne:

Film „Będę z tobą” skojarzył mi się filmem „Sui yuet san tau” (Echoes of the Rainbow). Oba charakteryzują się aktorstwem na bardzo wysokim poziomie, dużym ładunkiem emocjonalnym i podobnym wesoło-smutnym klimatem oraz tematyką. O matce chorej na raka i jej jedynym synku opowiada też film „Ai zai huixiang” („爱在回响”) z 2012 r.