A.A.A.Achille 2003

Mały jąkała jedzie na obóz, który ma uleczyć osoby z zaburzeniami mowy

Dziesięcioletni Achille wychowuje się w pobożnej katolickiej rodzinie. Chłopiec ma problem z jąkaniem się, więc stara się mówić jak najmniej. Niestety pewnego lata spada na niego straszne nieszczęście – umiera jego ukochany ojciec, jedyny towarzysz zabaw. Rodzina podejmuje decyzje, żeby wysłać chłopca do Villa Agorà, gdzie doktor Aglieri prowadzi eksperymentalną terapię śpiewo-mówienia, która rzekomo jest w stanie uleczyć wszelkie zaburzenia mowy. Achille poznaje całą galerię postaci z różnorakimi dysfunkcjami mowy i bierze udział w zajęciach. Zaprzyjaźnia się też z młodym logopedą Remo. Remo tworzy w swojej pracowni fascynujące wynalazki i jest sceptyczny wobec ekscentrycznych pomysłów doktora Aglieri.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”) A.A.A.Achille miał premierę podczas Giffoni film festival w 2003 roku i otrzymał nagrodę w kategorii najlepszy film fabularny. Jest to poetycki lekki komediodramat o tym, że zaburzenia mowy nie muszą człowieka definiować. Że w całej machinerii jaką jest mowa pewne kółeczka zębate mają prawo czasem się zaciąć. Że człowieka nie definiuje jego niepełnosprawność, ale pasja życia. Humanistyczne przesłanie w filmie „A.A.A.Achille” w prawdziwie magicznej proporcji miesza się z nieokiełznanym komediowym żywiołem. Piękny film na wspólny seans z przyjacielem.

a-a-a-achille_f

We władzy ojca (Padre padrone) 1977

Rozważania o wychowaniu do pasterstwa i buncie przeciwko figurze ojca.

Oparta na biograficznej książce Gavino Leddy symboliczna opowieść o dzieciństwie i młodości syna przyuczanego do życia poprzez pasterski styl wychowawczy. Gavino w wieku 7 lat zostaje wyprowadzony ze szkoły i zagoniony do pracy przy owcach. Całe dni spędza na doglądaniu zwierząt, wyprowadzaniu ich na pastwiska i dojeniu. Samotnie spędzane godziny od czasu do czasu dzieli z przyjacielem, który pasie zwierzęta na sąsiednim polu. Za ich spotkania grozi jednak surowa kara. Atmosfera okrucieństwa ojców budzi dzikie instynkty w samych dzieciach. Kiedy chłopiec dorasta, stara się wyrwać spod przemożnego wpływu ojca i zdobyć upragnione wykształcenie, którego został tak wcześnie pozbawiony.

(Francuskie wydanie DVD wydaje się być na siłę przycięte do formatu 16:9. Młodzi bohaterowie występują przez pierwsze pół godziny filmu.)

Moja ocena: 6/10 („niezły”) Film „We władzy ojca” ma w sobie wiele z eksperymentu. Wydaje się, że twórcy chcieli zawrzeć w nim możliwie dużo filozoficznych przemyśleń na temat natury ludzkiej. W warstwie wizualnej dominują nawiązania do sztuk pięknych. Niestety nadmiar skojarzeń i ascetyzm scenografii sprawiają, że sama historia jest uboga w wydarzenia i mało ciekawa.

Dzieci patrzą na nas (I bambini ci guardano) 1944

Dwuczęściowy dramat obyczajowy nakręcony w manierze neorealistycznej. Melodramatyczna historia zawodów sercowych rodziców pięcioletniego Pricò i tego, jak się one odbijają na chłopcu.

Kilkuletni chłopiec Pricò mieszka w wielopiętrowym domu czynszowym w Rzymskiej dzielnicy wraz z rodzicami, opiekunką i kanarkiem. Pewnego dnia jego matka Nina opuszcza rodzinę i znika z kochankiem Roberto. Zaskoczony i zawstydzony tak niecodziennym wydarzeniem ojciec Andrea odsyła synka do ciotki, a stamtąd szybko trafia on do zdziwaczałej babki. Ta odsyła go z powrotem do ojca, kiedy niechcący zrzuca on doniczkę na głowę służącej w zalotach. Nieoczekiwanie skruszona matka powraca do domu. Kobieta nie może odzyskać w pełni zaufania męża, ale pozwala on jej zostać w mieszkaniu ze względu na chłopca. Kiedy ich stosunki nieco się ocieplają, Ninę ponownie zaczyna nagabywać Roberto. Kobieta jest rozdarta pomiędzy uczuciem do synka, a szaleńczą miłością do kochanka.

Historia małego chłopca, który obserwuje rozpad rodziny, posłużyła reżyserowi do pokazania obyczajowości włoskiego społeczeństwa (choć trzeba przyznać, że głównie jego zamożniejszych kręgów). Ciekawe są reakcje sąsiadów i obcych ludzi na skandal obyczajowy, jakim jest porzucenie przez matkę rodziny. Można też przyjrzeć się sposobom pracy i rozrywki żyjących w tamtych czasach ludzi.

Moja ocena: 8/10 („bardzo dobry”) Zdjęcia są na najwyższym poziomie, podobnie montaż i opracowanie dźwiękowe. Sama historia jest niezwykle realistyczna i wzruszająca.

Chłopięcy aktor:

chłopięcy aktor Luciano De Ambrosis film Dzieci patrzą na nas I Bambini ci guardano 1943 1944Luciano De Ambrosis urodził się 28 marca 1937 r. (wg innych źródeł rok później) w Rzymie (bądź Turynie). Zgodnie z anglojęzyczną Wikipedią był najmłodszym z piątki rodzeństwa. Jego ojciec pracował w fabryce Fiata. Zadebiutował w wieku 5/6 lat w filmie „Dzieci patrzą na nas„. Podobno podczas kręcenia zdjęć do tego filmu jego matka zmarła. Do końca lat 40-tych Luciano zagrał jeszcze kilka epizodycznych ról jako dziecięcy aktor, ale do dzisiaj jego najbardziej znaną rolą pozostaje ta w filmie Vittorio De Sici. W dorosłym życiu rozpoczął owocną karierę jako aktor głosowy i dyrektor dubbingu. Do dzisiaj mieszka z Rzymie. Na YouTube można obejrzeć kilka przeprowadzonych z nim wywiadów.

Czwartek (Il giovedì) 1964

Film „Il giovedì” („Czwartek„) w reżyserii Dino Risiego należy do klasyki włoskiego kina. W 2007 roku doczekał się wydania DVD z odrestaurowanym cyfrowo obrazem. Wydanie to zawiera włoską ścieżkę dźwiękową i francuskie napisy. W sieci można też znaleźć napisy angielskie i hiszpańskie. Dodatkiem specjalnym dołączonym do płyty jest wywiad z twórcami.

Il Giovedi - okładka DVD

Opis fabuły

Dino Versini (Walter Chiari ) to czterdziestoletni mieszkaniec Rzymu. Utrzymuje się z drobnego handlu i sprzedaży Encyklopedii, ale co dzień jest lekkoduchem – żyje na koszt swojej dziewczyny i liczy na nagły łut szczęścia, który pozwoli mu cieszyć się życiem bez zbędnego wysiłku. Pewnego czwartku do miasta przyjeżdża jego żona z którą jest w separacji. Kobieta życzy sobie, żeby ich ośmioletni syn Robertino (Roberto Ciccolini), który nie widział się z ojcem od pięciu lat, spędził z nim jeden dzień. Chłopak, wychowany w dostatku i podróżujący po całym świecie, od razu zauważa, że jego tata to podrywacz i nieudacznik. Mimo to mężczyzna robi wszystko, żeby zdobyć jego zaufanie i miłość.

Roberto Ciccolini jako Robertino w filmie Czwartek

Wrażenia

Film Dino Risiego to ujmująca i wzruszająca komedia obyczajowa. Tchnie nadzieją, że nawet nadwątlone więzi rodzinne można odbudować przy dostatecznym wysiłku, entuzjazmie i szczerości. Jego głównym atutem jest wspaniała gra aktorska duetu ojciec- syn Walter Chiari i Roberto Ciccolini.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”)

Podobne

Film „Il giovedi” swoim bezpretensjonalnym humorem i tematyką przypomina inną włoską komedię „Totò e Marcellino„. Zapraszam do przeczytania mojej recenzji tego filmu na portalu FilmWeb. Jest także parę innych filmów o ojcu, który spędza dzień z synem z poprzedniego związku. Jednym z najciekawszych jest radziecki „Tatuś na niedzielę” („Воскресный папа„)

Włoski film Mężczyzna w dziecku (Piccoli fuochi) 1985

Piccoli Fuochi

„Piccoli fuochi” zasługuje na lepszy tytuł, niż dziwaczny i pretensjonalny „Mężczyzna w dziecku„. Polski tytuł niedwuznacznie sugeruje, że tematem filmu jest pociąg seksualny kilkuletniego chłopca do kobiety, co oczywiście jest nieprawdą. Oryginalny włoski tytuł można by przetłumaczyć dosłownie jako „Małe ognie”, bądź „Małe płomienie”, co nawiązuje do zamiłowania chłopca do ognia (na początku filmu rozpala on małe ognisko w salonie).

Głównym bohaterem „Piccoli fuochi” jest sześcioletni Tommaso (Dino Jaksic). Rodzice nie poświęcają mu swego czasu. Zarówno ojciec pisarz, jak i matka pracują całe dnie, zostawiając malutkiego synka samego przed telewizorem, gdzie jest wystawiony na filmy z makabrycznymi scenami przemocy. Osamotniony Tommaso zaczyna być nawiedzany przez trójkę wymyślonych przyjaciół – Króla, Smoka i blaszanego robota Obcego. Ich złowieszcze podszepty doprowadzają do usunięcia grubiańskiej opiekunki chłopca. Sytuacja zmienia się, gdy nową opiekunką zostaje piękna i zmysłowa Mara. Tommaso znajduje u niej wytchnienie od prześladujących go zjaw. Niestety powracają one, kiedy malec staje się obserwatorem burzliwego romansu Mary z brutalnym uwodzicielem Leo.

„Piccoli fuochi” to film niepodobny do żadnego innego (pod względem niezwykłego klimatu kojarzy mi się z kanadyjskim dramatem „Mario„). Rozgrywa się w świecie małego dziecka, a mimo to jest niejednoznaczny i mroczny. Na szczęście reżyser nie przekroczył granic dobrego smaku, więc mimo że film nie nadaje się dla dzieci, to z pewnością nie jest to horror, ani thriller. Można go uznać za dramat psychologiczny z elementami fantasy. Zdecydowanie polecam.

Źródło zdjęcia:

„Piccoli fuochi” – Portal Cinema.de

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”) za niezwykły oniryczny klimat i świetną rolę Dino Jaksica.

Jan Franko Kavallini – Gianfranco Cavallini – Джан-франко Каваллини – Młody włosko-rosyjski piosenkarz

Gianfranco Cavallini urodził się 29 września 1995 roku. Jego ojciec jest rodowitym Włochem. Matka prawdopodobnie Rosjanką. W każdym razie Gian Franco (jak obecnie sam siebie nazywa na portalach społecznościowych) mieszka w Moskwie. Ma także dobry kontakt z kulturą włoską (obecnie uczy się w rodzinnym kraju).

Gianfranco od piątego do czternastego roku życia występował z Teatr Studio „Neposedi” (Театр-студия „Непоседы”). Grupa artystyczna „Neposedi” została założona w 1991 r. i już kilka lat później stała się popularna w całej Rosji. Obecnie współpracuje z wiodącymi kanałami rosyjskiej telewizji, przede wszystkim z RTR Planeta i TV Centr. Artyści grupy Neposedi śpiewają, ale też grają w filmach fabularnych, serialach i reklamach, a także występują i prowadzą programy rozrywkowe.

Chłopczyk jest sympatyczny, pewny siebie i uroczy. Nagrania piosenek z jego udziałem można oglądać na YouTube. Kolejność mniej więcej chronologiczna:

2001 r. – w wieku 6 lat – Красная книга – YouTube

sześcioletni Gianfranco Cavallini

2003 r. – w wieku 8 lat – ВЕСНУШКИ – YouTube

ośmioletni Gianfranco Cavallini

2004 r. w wieku 9 lat – Попурри „Песни из детских фильмов” – YouTube

dziewięcioletni Gianfranco Cavallini

2005 r. – w wieku 10 lat – VITAS – Пропала собака / The Lost Dog – YouTube

dziesięcioletni Gianfranco Cavallini

Więcej o Gianfrancu:

Gianfranco Cavallini

Gianfranco Cavallini. Он очень занятный (2000-2009) Россия TV-Rip: Скачать Фильмы Бесплатно Смотреть Фильмы Онлайн

Neposedi:

strona grupy Neposedi na portalu Kids Music