Zegar czarnoksiężnika (The House with a Clock in its Walls) 2018

Ekranizacja powieści grozy Johna Bellairisa o dziesięcioletnim magiku Luisie Barnavelt

Akcja filmu ma miejsce w latach 50-tych XX wieku. Głównym bohaterem jest nieśmiały dziesięciolatek Luis, który jest zakochany w semantyce, uwielbia poznawać nowe słowa, znaki, teksty i symbole. Po tragicznej śmierci rodziców, zdezorientowany i zagubiony chłopiec trafia pod opiekę wujka Jonathana, którego widzi po raz pierwszy w życiu. Wujek jest nie tylko ekscentrykiem i mieszka w starym upiornym domostwie, ale okazuje się też być czarnoksiężnikiem. Początkowo sceptyczny Luis zaczyna dostrzegać otaczającą go zewsząd magię. Wujek i jego przyjaciółka Pani Zimmerman uczą młodego adepta czarodziejskich zaklęć. Nie jest jednak łatwo zostać magiem – należy odnaleźć swój unikalny styl czarnoksięstwa, a przede wszystkim pokonać zaklętego przeciwnika

 

Moja ocena: 7/10 („dobry”) Porywający horror fantasy w klimacie opowieści grozy dla dzieci i młodzieży. Film wyróżnia dynamiczna akcja i świetne aktorstwo dorosłych i dziecięcych aktorów, ciekawa nostalgiczna scenografia i wyborne stroje (główny bohater ubrany w klasyczną koszulkę w kratę, sweterek, lotnicze gogle i kolorową muchę). Podczas seansu można się delektować istną mieszanką gatunków – liczne momenty grozy są przeplatane purnonsensem i absurdalnymi sytuacjami, które ubarwiają seans i sprawiają, że „Zegar czarnoksiężnika” to idealna pozycja na Halloween. Oprócz komizmu sytuacyjnego bawi gra w odkrywanie czasem trochę zapomnianych słów tj. odpimpaj się, cymes czy destynacja.

Duży plus za polską wersję językową, która udała się znakomicie. Dubbing, przekład i dobór głosów jest na tyle dobry, że widz ma wrażenie, jakby aktorzy w oryginale mówili po naszemu. Luisa granego w oryginale przez Owena Vaccaro dubbinguje dwunastoletni Jakub Jóźwik, który wcześniej podłożył głos do austriackiego filmu familijnego „Mój przyjaciel orzeł” z 2015 roku. Kolegę Luisa Tarby’ego granego w angielskiej wersji przez Sunny Suljica („Mid90s”) gra po polsku Janek Szydłowski.

Podobne filmy do obejrzenia z okazji Halloween:

„Hugo i łowcy duchów”

The 5,000 Fingers of Dr. T. 1953

Pełen wyobraźni klasyk kina dla dzieci na podstawie twórczości Dr. Seussa.

Bart po śmierci ojca wychowuje się pod opieką Heloise, która mimo młodego wieku wciąż jest wdową. Jedyną zmora chłopca są cotygodniowe lekcje gry na fortepianie, których udziela mu Dr. Terwilliker. Bartowi nie podobają się nie tylko metody nauczania apodyktycznego muzyka, ale też wpływ, jaki Dr. Terwilliker wywiera na jego mamę. Chłopiec woli towarzystwo sympatycznego i zabawnego hydraulika pana Zabladowskiego. Nieustanne ćwiczenia nad klawiaturą są dla Barta tak męczące, że zapada on w niezwykle realistyczny sen, w którym musi się przeciwstawić niecnym planom Terwillikera. Mężczyzna szykuje się do otworzenia instytutu, w którym uwięzi 500 małych muzyków.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”) The 5,000 Fingers of Dr. T. to w zasadzie musical z psychoanalitycznym wątkami, a jednocześnie film przeznaczony dla młodej widowni. Jego oniryczną atmosferę zbudowano dzięki minimalistycznej scenografii, bogatej choreografii i dość przewrotnej logice wydarzeń. Jego zaleta jest również znakomita gra aktorska Tommy’ego Rettiga w roli Barta.

Podobne:

„The 5,000 Fingers of Dr. T.” przypomina inny pełny absurdu film dla dzieci: „Jakubek i brzoskwinia olbrzymka” na podstawie Roalda Dahla.

Czarny rumak (The Black Stallion) 1979

Dziesięcioletni chłopiec ujarzmia dzikiego czarnego wierzchowca.

Lata 30. XX wieku. Dziesięcioletni Alec Ramsey wraz z ojcem podróżuje transatlantykiem. Włócząc się po pokładzie napotyka pięknego czarnego ogiera Blacka. Tego samego wieczoru ojciec Aleca wygrywa w pokera sporo pieniędzy i kosztowności, w tym przynoszącą szczęście figurkę konia. Oddaje figurkę synowi i opowiada mu związana z nią legendę o młodym Aleksandrze Macedońskim, który jako podrostek ujarzmił dzikiego konia i objął go w posiadanie. W środku nocy następuje wypadek – statek tonie, a z katastrofy ratują się tylko Alec i Black, którzy trafiają razem na bezludną wyspę.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”) Oparty na prostym, nieco naiwnym scenariuszu film, dzięki wysiłkowi i zaangażowaniu filmowców, został wyniesiony na poziom wizualnego arcydzieła. Zadziwiające jest to, jak można było nakręcić sekwencje godne „Władcy pierścieni” czy „Niekończącej się opowieści” bez niezliczonych zastępów techników od cyfrowych efektów specjalnych. Mocnym atutem „Czarnego rumaka” jest także przekonująca, niezwykle naturalna gra aktorska Kelly’ego Reno – piegowatego dwunastolatka o ciemnych włosach i zielonych oczach. Muzyka i zdjęcia również są na najwyższym poziomie.

Butterflies 2008

Uroczy i zabawny film o pokonywaniu nieśmiałości.

Ośmioletni Patrick jest nieśmiałym i małomównym chłopcem. Wszyscy uczniowie z jego klasy muszą przygotować prezentację swojego zwierzątka domowego i opowiedzieć o nim przed całą klasą. W dniu prezentacji okazuje się, że Patrick ma zbyt wielką tremę i zostaje odesłany do szkolnego higienisty. Diagnoza jest dla Patricka zadziwiająca. Przyczyną jego problemów są „motyle w brzuchu”. Chłopiec ma tylko jeden dzień na to, żeby się ich pozbyć, ponieważ nazajutrz musi dokończyć prezentację.

Dostępność

Film „Butterflies” można obejrzeć on-line (16 min.): ▶ Butterflies (2008) – YouTube

Materiał z planu (6 min.): ▶ Butterflies (2008) – Behind the Scenes – YouTube

Motorama 1991

Małolat za kierownicą.

Dziesięcioletni Gus po kolejnej kłótni między rodzicami rozbija skarbonkę i ucieka z domu. Zawczasu przygotowuje sprytne urządzenie typu „przedłużenie nogi”, kradnie ognistoczerwonego mustanga i wyrusza w trasę wzdłuż Stanów Zjednoczonych. Jego celem jest zdobycie kompletu naklejek loterii Motorama, które otrzymuje się za każde zatankowanie benzyny za co najmniej 5 dolarów. Nagrodą jest niebagatelna kwota pięciuset milionów dolarów. Zdesperowany chłopiec powoli zbliża się do osiągnięcia celu, jednocześnie natykając się na klientów stacji paliw, motocyklowe gangi, rodziny zwiedzające kaniony i pracowników moteli.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”)

Podobne

Motorama” pod wieloma względami przypomina inną amerykańską produkcję z początku lat 90-tych „Rodzice„. Bohaterami obu filmów są mali chłopcy, który wbrew własnej woli zostają wciągnięci w groteskowy i tajemniczy, a jednocześnie niebezpieczny świat dorosłych. Oba zawierają też sporą dawkę surrealistycznego humoru i satyry społecznej.

Kłopoty z samochodami, czyli chłopcy za kierownicą – artykuł na blogu Tumblr

Dziecko czeka (A Child is Waiting) 1963

Niespełniona pianistka Jean Hansen usiłuje pomóc opóźnionemu w rozwoju chłopcu, który tęskni za matką.

Jean Hansen, utalentowana choć niespełniona twórczo pianistka, zostaje zatrudniona w innowacyjnym ośrodku dla niepełnosprawnych umysłowo dzieci Crawthorne State Training Institute jako nauczycielka muzyki. Jego dyrektor dr. Matthew Clark stosuje wobec swoich wychowanków kontrowersyjną metodę „szorstkiej miłości”. W większości wypadków sprawdza się ona bardzo dobrze, za wyjątkiem jedenastoletniego Reubena, który odmawia brania udziału w jakichkolwiek zajęciach. Chłopiec szybko związuje się emocjonalnie z Jean, która chcąc mu pomóc planuje sprowadzić jego matkę, której nie widział już dwa lata, odkąd znalazł się w ośrodku.

Moja ocena: 7/10 („dobry”) Wzruszający dramat. W bardzo realistyczny sposób porusza trudny temat wychowania i edukacji dzieci niepełnosprawnych intelektualnie.

Powiązane

Sammy, the Way-Out Seal 1962

Sammy – the Way-Out Seal” to dwuodcinkowy film wyemitowany na NBC w ramach serii „Disneyland” (Walt Disney’s Wonderful World of Color) 28 października i 4 listopada 1962 r. (sezon 9, odc. 6 i 7). Obecnie jest dostępny na DVD w ramach „Disney Movie Club”.

Dwaj bracia trzynastoletni Arthur (Michael McGreevey) i siedmioletni Petey (Billy Mumy) spędzają wakacje nad morzem. Podczas przechadzki na plaży spotkają ranną fokę. Pomagają jej wyleczyć ranę i nazywają ją Sammy. Kiedy wakacje dobiegają końca chłopcy postanawiają wziąć fokę do domu, oczywiście bez wiedzy rodziców. Zamierzają poinformować ich o nowym lokatorze, kiedy nadarzy się dobra okazja i kiedy rodzice będą w dobrym nastroju. Dzieciaki nie spodziewają się nawet, ile zabawnych kłopotów może przysporzyć foka trzymana jako zwierzątko domowe.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”) Bardzo śmieszny. Sekwencja w basenie, z udziałem trójki dzieci, foki i pudla, to mistrzostwo świata.