Storm: Opowieść o odwadze (Storm Letters van Vuur) 2017

Syn drukarza ratuje list Lutra przed Inkwizycją w mrocznych wiekach średniowiecza

Akcja filmu dzieje się w 1521 roku w Antwerpii, mieście w którym dynamicznie rozwija się epokowy wynalazek druku. Jednoczenie w europejskim społeczeństwie narasta bunt wobec takich praktyk kościoła jak czczenie świętych figur i relikwii, kupczenie odpustami i chciwość księży. Duchowym przywódcą i inicjatorem późniejszego rozłamu jest katolicki teolog Luter, który wzywa chrześcijan do porzucenia bałwochwalczych zwyczajów. Jeden z ostatnich listów Lutra, tuż przed pojmaniem jego autora przez Świętą Inkwizycję, dostaje się w ręce holenderskiego drukarza Klaasa Voetena. Jego ciekawski syn Storm, bacznie obserwuje wydarzenia. Chłopiec odkrywa, że drukowanie nieprawomyślnych ksiąg ściąga na drukarzy gniew Inkwizytora, z rozkazu którego stosy druków są publicznie palone, a drukarze wrzucani do więzień. Kiedy następuje nalot na drukarnię ojca, Storm zawija w płótno matrycę z listem Lutra i ucieka chroniąc ją przed zniszczeniem. Podczas ucieczki spotyka swoją rówieśnicę Marieke, która kradnie matrycę i zbiega z nią do kanałów.

Moja ocena: 10/10 („arcydzieło”) Epickie dzieło holenderskiego speca od kina młodzieżowego Dennisa Botsa („Sekrety wojny”) solidnie umocowane w historycznych i psychologicznych realiach epoki. „Storm” łamie stereotypy obecnością silnej kobiecej postaci, oszałamia realizmem scenografii i niezwykłymi zwrotami akcji, które uwiarygadniają historię, a także stanowi prawdziwy hymn ku wolności słowa, bo pokazuje prawdziwe oblicze cenzury. Warto!

Davy Gomez Storm Opowieść o odwadze

Zegar czarnoksiężnika (The House with a Clock in its Walls) 2018

Ekranizacja powieści grozy Johna Bellairisa o dziesięcioletnim magiku Luisie Barnavelt

Akcja filmu ma miejsce w latach 50-tych XX wieku. Głównym bohaterem jest nieśmiały dziesięciolatek Luis, który jest zakochany w semantyce, uwielbia poznawać nowe słowa, znaki, teksty i symbole. Po tragicznej śmierci rodziców, zdezorientowany i zagubiony chłopiec trafia pod opiekę wujka Jonathana, którego widzi po raz pierwszy w życiu. Wujek jest nie tylko ekscentrykiem i mieszka w starym upiornym domostwie, ale okazuje się też być czarnoksiężnikiem. Początkowo sceptyczny Luis zaczyna dostrzegać otaczającą go zewsząd magię. Wujek i jego przyjaciółka Pani Zimmerman uczą młodego adepta czarodziejskich zaklęć. Nie jest jednak łatwo zostać magiem – należy odnaleźć swój unikalny styl czarnoksięstwa, a przede wszystkim pokonać zaklętego przeciwnika

 

Moja ocena: 7/10 („dobry”) Porywający horror fantasy w klimacie opowieści grozy dla dzieci i młodzieży. Film wyróżnia dynamiczna akcja i świetne aktorstwo dorosłych i dziecięcych aktorów, ciekawa nostalgiczna scenografia i wyborne stroje (główny bohater ubrany w klasyczną koszulkę w kratę, sweterek, lotnicze gogle i kolorową muchę). Podczas seansu można się delektować istną mieszanką gatunków – liczne momenty grozy są przeplatane purnonsensem i absurdalnymi sytuacjami, które ubarwiają seans i sprawiają, że „Zegar czarnoksiężnika” to idealna pozycja na Halloween. Oprócz komizmu sytuacyjnego bawi gra w odkrywanie czasem trochę zapomnianych słów tj. odpimpaj się, cymes czy destynacja.

Duży plus za polską wersję językową, która udała się znakomicie. Dubbing, przekład i dobór głosów jest na tyle dobry, że widz ma wrażenie, jakby aktorzy w oryginale mówili po naszemu. Luisa granego w oryginale przez Owena Vaccaro dubbinguje dwunastoletni Jakub Jóźwik, który wcześniej podłożył głos do austriackiego filmu familijnego „Mój przyjaciel orzeł” z 2015 roku. Kolegę Luisa Tarby’ego granego w angielskiej wersji przez Sunny Suljica („Mid90s”) gra po polsku Janek Szydłowski.

Podobne filmy do obejrzenia z okazji Halloween:

„Hugo i łowcy duchów”

Die Vorstadtkrokodile 1977

Młodzieżowa klasyka lat 70-tych na podstawie powieści dla dzieci Maxa von der Grüna.

Dziesięcioletni Hannes musi przejść test odwagi, żeby dołączyć do bandy Krokodyli. Chłopiec wchodzi po chwiejnej drabince na szczyt rozsypującej się fabryki. Kiedy próbuje zejść poślizga się i zawisa na wysokości. Zauważa go przez lunetę mieszkający kilka ulic dalej niepełnosprawny Kurt, który w porę wzywa pomoc. W podzięce Hannes zgadza się zabrać go ze sobą na spotkanie Krokodyli. Jego pojawienie się wywołuje jednak konsternację i sprzeciw pozostałych członków bandy. Z czasem chłopcy zaczynają akceptować odmieńca.

Moja ocena: 10 („arcydzieło”) W filmie „Die Vorstadtkrokodile” Wolfganga Beckera czuć ducha lat siedemdziesiątych. Jest on obecny nie tylko w swobodnych strojach i „rozpuszczonych” fryzurach bohaterów, ale też w rewelacyjnej ścieżce dźwiękowej, która łączy w sobie pop, jazz i awangardę. Na uwagę zasługuje też ciekawie odmalowany portret niemieckiego społeczeństwa czasów NRD, który zachwyca szczegółowością socjologicznych obserwacji: ówczesnych relacji rówieśniczych i międzypokoleniowych, sposobów zachowania się i spędzania wolnego czasu. Historia niepełnosprawnego chłopca, który stara się dostać do rówieśniczej paczki okazała na tyle wartościowa i ważna dla niemieckiej kinematografii, że w 2009 roku doczekała się powtórnej ekranizacji w postaci filmu „Krokodyle z przedmieścia„.

Thomas Bohnen Hannes Die Vorstadtkrokodile 1977

Podobne:

Inne niemieckie filmy i miniseriale dla młodzieży powstałe w duchu lat 70-tych to „Das fliegende Klassenzimmer„, „Krempoli – Ein Platz für wilde Kinder” oraz „Das Haus der Krokodile„.

Saihu (赛虎) 1982

Dziesięcioletni Wangzai i jego wilczur walczą ze złym właścicielem ziemskim

Akcja filmu ma miejsce w regionie Jiangxi w środkowej części Chin w latach 30-tych XX w. Saihu to świetnie wytresowany owczarek niemiecki należący do dziesięcioletniego Wangzai. Chłopiec mieszka wraz z wujem w górskiej chacie. Pies jest świetnym pomocnikiem podczas wypraw na polowanie, kiedy więc miejscowy właściciel ziemski chce go kupić, jego oferta zostaje odrzucona. Wkrótce Wangzai łapie wiewiórkę, która ma być prezentem dla jego rówieśniczki Xiaoqin, która pracuje jako pomocnica w domu właściciela ziemskiego i jego syna. Przesyłkę ma dostarczyć Saihu, który zostaje jednak zauważony i złapany w pułapkę.

Film „Saihu” powstał jako film przygodowy dla dzieci z delikatnym komunistycznym przesłaniem (walka ze złym właścicielem ziemskim). Niestety jak na dzisiejsze standardy jest zbyt brutalny i nie nadaje się dla dzieci. Warto go obejrzeć ze względu na motyw przyjaźni chłopca i psa oraz szybkie tempo i dramatyzm akcji (nie wymaga biegłej znajomości języka chińskiego) oraz piękne krajobrazy dzikiej przyrody Mandżurii.

Futerał na skrzypce (Unternehmen Geigenkasten) 1984

Mali detektywi zainspirowani historią o Sherlocku Holmesie trafiają na trop złodzieja.

Ole to pełen inicjatywy młody wynalazca. Wraz ze swoim najlepszym przyjacielem Andreasem konstruuje wielki latawiec i próbuje wzbić się w powietrze. Wskutek upadku łamie nogę i trafia do szpitala, gdzie ma okazję obejrzeć komediowy film kryminalny „Der Mann, der Sherlock Holmes war” z 1937 r. Zainspirowany przedstawionymi w nim historiami o Sherlocku Holmesie i doktorze Watsonie postanawia pożyczyć od sąsiadki pokrowiec na skrzypce (jako podręczoną walizkę), a od rodziców stylową fajkę i beret w kratę i już wkrótce wraz z Andreasem wychodzą na ulicę pobawić się w detektywów. Pierwsza okazja do rozpoczęcia śledztwa nadarza się, gdy chłopcy przypadkowo spotykają mężczyznę z doklejonymi wąsami. Odkrywając kolejne fakty, mali detektywi wpadają na trop kradzieży urządzeń radiowych wartych blisko 10 tysięcy marek z pobliskiego zakładu produkcyjnego.

Moja ocena: 10/10 („arcydzieło”) „Futerał na skrzypce” to starannie wyreżyserowana i dobrze zagrana przez duet chłopięcych aktorów komedia kryminalna dla młodych odbiorców. Pozbawiona elementów dydaktycznych fabuła jest dynamiczna i wciągająca, a jednocześnie pięknie oddaje świat dziecięcych emocji, zabaw i wyobrażeń o świecie. Istotnym atutem filmu jest też to, że między grającymi główne role chłopcami widać sporo niewymuszonej sympatii.

Dostępność

Film w oryginalnej wersji został opublikowany na DVD 13 czerwca 2011 r. przez Icestorm Entertainment GmbH. Wersja z polskim dubbingiem jest przechowywana w Filmotece Śląskiej.

Czarny rumak (The Black Stallion) 1979

Dziesięcioletni chłopiec ujarzmia dzikiego czarnego wierzchowca.

Lata 30. XX wieku. Dziesięcioletni Alec Ramsey wraz z ojcem podróżuje transatlantykiem. Włócząc się po pokładzie napotyka pięknego czarnego ogiera Blacka. Tego samego wieczoru ojciec Aleca wygrywa w pokera sporo pieniędzy i kosztowności, w tym przynoszącą szczęście figurkę konia. Oddaje figurkę synowi i opowiada mu związana z nią legendę o młodym Aleksandrze Macedońskim, który jako podrostek ujarzmił dzikiego konia i objął go w posiadanie. W środku nocy następuje wypadek – statek tonie, a z katastrofy ratują się tylko Alec i Black, którzy trafiają razem na bezludną wyspę.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”) Oparty na prostym, nieco naiwnym scenariuszu film, dzięki wysiłkowi i zaangażowaniu filmowców, został wyniesiony na poziom wizualnego arcydzieła. Zadziwiające jest to, jak można było nakręcić sekwencje godne „Władcy pierścieni” czy „Niekończącej się opowieści” bez niezliczonych zastępów techników od cyfrowych efektów specjalnych. Mocnym atutem „Czarnego rumaka” jest także przekonująca, niezwykle naturalna gra aktorska Kelly’ego Reno – piegowatego dwunastolatka o ciemnych włosach i zielonych oczach. Muzyka i zdjęcia również są na najwyższym poziomie.

Gattu 2012

Podnosząca na duchu historia dziecka ulicy, którego do szkoły zaprowadziła… pasja do latawców

Dziewięcioletni sierota Gattu mieszka z wujem, który po śmierci jego rodziców przygarnął go z litości. Chłopiec nie tylko zamieszkuje ze swoim opiekunem, ale też pracuje w jego zakładzie odnawiającym zużyte kanistry. W chwilach wolnych od pracy Gattu oddaje się swojej największej pasji – puszczaniu latawców. W sporcie tym rywalizują wszystkie okoliczne dzieci, często próbując strącić latawiec przeciwnika. Mistrzem w tej sztuce jest tajemniczy właściciel owianego legendą czarnego latawca nazywanego Kaali. Jeszcze nigdy nie udało się go strącić, a wielokrotnie podcinał on inne latawce, w tym kilkukrotnie te, które należały do Gattu. Pewnego dnia chłopiec zauważa, że dach miejscowej szkoły, która jest jednym z najwyższych budynków w mieście, może mu dać znaczącą przewagę w rywalizacji. Wkrada się więc do niego, podszywając się pod uczniów z międzyszkolnej wymiany, w celu wypróbowania lokalizacji.

Moja ocena: 9/10 („rewelacyjny”)

Nadzieje i marzenia pracujących dzieci

Praca dzieci jest globalnym problemem powiązanym z ubóstwem. Często wykonywana w niebezpiecznych warunkach, może dokonać spustoszeń w nieprzygotowanym do intensywnego wysiłku organizmie dziecka. Bliski wgląd w świat pracujących dzieci daje wzruszający dokument „Dzieciństwo w cegielni„. Inne dokumenty o tej tematyce to „Dzieci stosów” i „Punam z Nepalu„. Warto też obejrzeć krótkometrażowy film „Kavi„.